Onlangs zag ik op een van mijn digitale kanalen een aantal documentaires over ouder worden. Ouder en heel oud.

Zo was er een programma over een bejaarde Nederlandse vrouw, ze was een stuk in de negentig en ze woonde in een verzorgingshuis. En ze werd verliefd op een hele oude medebewoner. Echt verliefd.

Nee, ‘s nachts bleven ze niet bij elkaar slapen, want dan waren ze officieel samenwonend en dat had meteen financiële consequenties, maar verder hadden ze een echte relatie. De kinderen keken het met lede ogen aan, maar zij voelde zich weer jong en heel gelukkig.

In een ander programma kwamen oude mensen uit andere landen en culturen in beeld. Honderdjarigen. In China bleven ze een levenlang fit met Tai Chi  en een vrouw uit de Balkan met regelmatige glaasjes brandewijn. Als derde zag ik een documentaire waarin wetenschappers aan het woord kwamen. De vraag was vooral: hoe kunnen wij nóg ouder worden.

Wij zijn natuurlijk al veel ouder dan onze familie van een paar honderd of duizend jaar geleden, maar dit schijnt nog maar het begin te zijn. Als we de wetenschappers mogen geloven. Zo was er een man die leefde op een soort hongerdieet. Niet alleen gezond eten, maar ook heel erg weinig. Daar schijn je je leven aanzienlijk mee te kunnen verlengen.

Maar dus wel een levenlang honger. Er was ook een onderzoeker op het gebied van celvernieuwing. Dat wij ten slotte dood gaan komt vooral doordat onze cellen zich op een gegeven moment niet meer vernieuwen. Wetenschappelijk gezien schijnt daar iets aan te doen te zijn.

Bij muizen lukt het al. En als ze die techniek helemaal onder de knie hebben kunnen we niet alleen allemaal honderd worden of honderdtwintig, maar de man had het zelfs over vijfhonderd jaar worden. Vijfhonderd jaar oud?! Ja, dat kon over een tijdje heel goed. Maar hij had het alleen over lichaamscellen. Niet over de geest.

Want kunt u het zich voorstellen? Dat u vijfhonderd jaar zou kunnen worden? Als je ziet wat er bijvoorbeeld is veranderd in de vorige eeuw (één eeuwtje dus maar, in de toekomst ben je dan net op kamers gaan wonen). Eerste auto’s, eerste vliegtuig, man op de maan, iedereen telefoon, computer, navigatiesysteem, wasmachine, ijsblokjes die uit een deur komen, foto’s uit een telefoon enz. enz. Plus een paar oorlogen. Rampen. Maatschappelijke veranderingen.

Ik heb nu al enorme bewondering voor mensen die honderd jaar de veranderingen hebben weten bij te benen, maar wat moeten je geest en je geheugen doen om vijf eeuwen op te slaan en te verwerken? Nee, doe mij maar elke dag een glaasje en wat gymnastiek en dan zien we wel hoe lang het leuk blijft.