Lange halen of boenderslag?
Dat werd wéér sneeuwruimen voor Roos. De vraag is, werk je met lange halen? Of met de korte boenderslag? Het is allemaal een kwestie van ervaring.
7 reacties
Als kind kon ik een kwartje verdienen met sneeuwruimen. Op de middelbare school verhoogde ik het tarief vanwege de inflatie naar een gulden. Daarna hoefde het niet meer. Ik woonde riant op kamers in de grote stad. En vervolgens op een flat met sprookjesachtig sneeuwuitzicht over de landerijen, wel tot de duinen aan toe.
In de jaren erna viel er simpelweg niks. Of veel en veel te veel om te ruimen. Zo hebben we eens vier dagen ingesneeuwd gezeten. Een heerlijke tijd. We waren nog verliefd en in huis was genoeg voedsel. Op die vijfde dag gooiden we sneeuwkettingen om en sloegen we flink in. Waarna het dooide als een gek. We aten daarna maandenlang aardappelen en potten bruine bonen.
Maar afijn, daarnet was het weer eens sneeuwruimen wat de klok sloeg. Eerst de brug, want we wonen achter de wegsloot. Dan het klinkerpad het erf op. Dertig meter recht zo die gaat. Dan linksaf naar de achterdeur en rechtsaf naar de schuur. Na zoveel meters met de wanten aan de schep ontwikkel je technieken waar je ‘u’ tegen zegt. Ik zal ze niet voor mezelf houden. Doe er gerust je voordeel mee!
Zoals altijd is de basis het belangrijkst. Dus een goede schep, een harde bezem en stevig schoeisel. Check voor je begint je houding. Die is ferme wijdbeens met de rug recht. Gooi even nek en schouders los. Zwaai een paar keer met de armen. Doe een drietal diepe kniebuigingen. Haal diep adem en blaas een lange, lange wolk warme lucht uit.
Nu de techniek. Begin vooral luchtig. Schep alleen het bovenste laagje weg. Loop niet te hard van stapel, er kunnen nog meer buien vallen vandaag! Neurie al scheppend een ritmisch lied. Mij persoonlijk bevalt de Schaatsenrijderswals erg goed. Kijk vooral ook aan het eind van het parkoers genietend naar het resultaat. Neem daar de tijd voor. Want nu komt het echte werk!
Pak de bezem. Veeg, weer luchtig, van links naar rechts in de breedte van het pad. Dit zijn de lange halen. Zwaai daarbij lekker met de armen mee. En registreer waar de sneeuw vastgeplakt of gevroren is. Ho, ho, nog niet willen wegschrapen! De tijd nemen! Pas in de tweede ronde werken we die plaques weg. Met de korte driftige, of de stotend driftige boenderslag. Zo van húp húp, ik zal je krijgen!
Ach, het is allemaal maar gekheid. Om mezelf te leren de winter leuk te vinden. Want tot dit jaar was ik een winterhater in hart en nieren. Maar het leven is nu eenmaal leuker is als je de dingen neemt zoals ze zijn. Dus zette ik de knop maar om. En neuriede ik vanmorgen bij de lange halen de Schaatsenrijderswals. Vrolijk dat ik nu ben!
Roos Verlinden
Schrijven is voor Roos Verlinden een passie. Sinds haar debuut, toen ze 50 was, verschijnt er elk jaar een nieuwe roman. (...lees meer)
Reageer op dit artikel
Zo, dat was een schot in de roos van Roos. Lekker sneeuwruimen en ik, GEK!, ik teken ervoor, want ik vind ‘t prachtig! Deze winter heb ik al elf keer ons stoepie sneeuwvrij gemaakt en niet alleen het onze, maar nog vijf burentrottoirdelen!Sosiaal werk noem ik dat, want ik zou niet willen, dat de mensen door gladheid op hun platte…gezicht gingen. De zes fraaie ouderen/benedenwoningen vormen een grote bocht. Achter zijn de gevels maar zo,n 3,20 meter breed, maar omdat de woningen (althans de vier middelste woningen) als taartpunten gebouwd zijn, is er aan de straatzijde sprake van enorm brede gevels met grote ramen. De brede stoep is dan ook erg lang. Iedere morgen in de sneeuwperiode keek ik bij het opstaan direct uit het slaapkamerraam om te zien of het gesneeuwd had. Was dat zo, dan was ik in jubelstemming, want dan kon ik weer! Met mijn grote sneeuwschuiver deed ik grote halen, van begin tot eind langs de zes huizen. Omdat ik altijd direct al ‘s morgens vroeg de verse sneeuw verwijder, hadden wij en onze buren in ieder geval geen last van ijsvorming voor de deur. Een bezem heb ik tot nu toe dan ook niet nodig gehad, alleen soms hier en daar een handje zout. Alleen de helft van het trottoir werd sneeuwvrij gemaakt want ik wilde niet de jeugd met hun sleetjes tegen mij in het harnas jagen. Ik wil maar zeggen, dat ook de jongeren en midlifers wel eens de handen uit de mouwen mochten steken om hun eigen stoepie sneeuwvrij te houden. Het is, met die gladheid overal over het algemeen erg gevaarlijk om te lopen, vooral voor ouderen. Wat hebben ze tegenwoordig nou te klagen? Vroeger had je winters met zware vorst en echte sneeuwjachten. Ik hou ervan!
Leo A. van Leeuwen, 75 jaar, Velserbroek.
04 februari, 2010
Ik vind de sneeuw heerlijk en maak ook trouw ons tuinpad en troittoir voor het huis schoon. Ben daarmee in een soort competitie gewikkeld met de buurman, die ook prompt na iedere sneeuwbui weer stond te vegen. Zelfs om 12 uur ‘s nachts…
Hoe dan ook, voor de voetgangers was het in ieder geval erg prettig.
04 februari, 2010
Sneeuw, heerlijk!! Ik word er altijd erg blij van.De eerste sneeuwval donderdag 17 dec. vorig jaar heb ik ‘s avonds alleen een heerlijke lange wandeling gemaakt. Er was nog veel ongerepte sneeuw. Zo mooi! Na 1 1/2 uur kwam ik moe maar met een voldaan gevoel thuis. Mijn man had de houtkachel aan gemaakt, kopje koffie erbij, wat een geluk dat ik hiervan mag en kan genieten Bedankt Roos voor je mooie stukje.
04 februari, 2010
Dag Roos, mooi woord: boenderslag. Het lijkt wel op de naam van een plattelandsgehucht onder weidse wolkenluchten. En dan komt daar dit jaar ook nog eens een pak sneeuw uitvallen van heb ik jou daar. Het valt me trouwens op dat veel mensen over die sneeuwval heel anders gingen denken naarmate het ongemak langer duurde. Zelf neem ik het schuiven en vegen, het glibberen en glijden (ook met de auto) graag op de koop toe. Voor de mannen op Vitaal - ik heb dit jaar trouwens voor het eerst winterbanden onder de wagen, wat een verschil. Minder risico? Ja natuurlijk, onder voorbehoud dat je minder risico neemt. Dus niet geremd, aangespoord, door technische verbeteringen tóch weer grenzen opzoekt. “wat een gemoraliseer” hoor ik nu mijn huisgenoten alweer zeggen. Ook mijn idee dat dit vnl voor de mannen op Vitaal bedoeld was wordt als enigszins discriminerend opgevat. Leuke columns van jou trouwens. Vraagje van het thuisfront: is er al weer een nieuwe Roos Verlinden in de maak? Ogenblauw was meent zij het meeste recente werk?
opgeruimde (sneeuw)groot, Peter Overveld
07 februari, 2010
Ook ik heb winterbanden, Peter! Nou ja, mijn auto. En een grip dat je nu hebt. Dat is zelfs een verademing bij het met aangepaste snelheid rijden.
Overigens, wat vermaakte het me dat ik als ex-winterhater nu opeens zoveel mensen hoorde klagen over de sneeuw en overlast
Je thuisfront moet maar gauw op mijn website gaan kijken. Na Ogenblauw zijn (even tellen) vier nieuwe titels en een herdruk verschenen. En vandaag legde ik bijna de laatste hand aan het boek dat in november verschijnt en op Vlieland speelt.
07 februari, 2010
Nou Roos, als ik jouw verhaal lees, zou ik er helemaal zin in kunnen krijgen om sneeuw te gaan ruimen. Ik denk dat meer mensen het zouden moeten lezen, opdat de troittoirs wat beter begaanbaar worden!
11 februari, 2010
Bij de eerste sneeuwval maakte ik hier het halve pad voor de huizen (50+) sneeuwvrij.Zooo dankbaar waren de buurtjes, maar bij de volgende keer ruimden de buren(OF DE HH HULPEN() alleen hun “eigen"stukje en vooral geen meter verder. Ik ben nu niet meer zo gek dat ik nog bij de buren veeg.Hulpvaardigheid staat hier blijkbaar niet in hun woordenboek.
11 februari, 2010