Als mensen praten over hun hond alsof het hun kind is, word ik niet goed. Een hond is een dier, geen mens. Hou toch op. Een hond praat niet, vreet uit een bak en neemt niet de telefoon op omdat jij toevallig net op de wc zit.
Ook haalt een hond geen lekker vers brood op zaterdagochtend zodat jij nog even in je bed kunt blijven liggen. Dus hou toch op. Dagelijks scharrelkip koken voor je hond? Wat een waanzin, geef dat beest gewoon brokken. En ik heb recht van spreken, want ook al ben ik twintig jaar hondloos, ik ben mooi wel opgegroeid met honden.
Maar nu.
Ik kijk al dagen naar toegezonden foto’s met een man die Bonus Sismo v.d. Echtinger Grift heet en een vrouw die Herah of Great Pleasure heet. Ik zie prachtige roodbruine haren en ogen die je eeuwige trouw beloven. Ze zijn beeldschoon en ze kunnen nog blaffen ook. Herah en Bonus zijn niet zomaar honden, ze zijn de honden die ons gezin dit najaar waarschijnlijk gaan verblijden met een pup. Ze moeten nog wel zin hebben om te paren, maar dat is bij loopse teven en dekreuen meestal niet zo’n probleem.
We willen een reu. Dat is jammer, want ik leef al met zeven mannetjes samen (man, twee zonen en wat kleine huisdieren) en die maken best herrie. Ik pleitte in het kader van minder scheve roedelvorming voor een teefje. Maar goed. Mannetjes zijn dominanter, waarvan akte want er komt een reu. Wat maakt het uit, ik wil waf in huis en dat krijg ik.
Ik kijk uit naar duizendmaal ballen gooien tot ik er een lamme arm van krijg, ik kijk uit naar op zomerse dagen wandelen met waf. Ik kijk ook uit naar de tegenzin van wandelen in regen of ijzige kou. Ik kijk zelfs uit naar het vakkundig scheppen a la main van waf’s drollen. Net zoals ik ernaar uit keek naar het vakkundig verschonen à la main van de luiers van mijn zonen. Een vergelijking die geheel op zijn plaats is. Want deze honden zijn ook niet zomaar honden. Bonus is de beste, Herah de mooiste. Ik zou zo scharrelkip voor ze gaan koken.
O jee.
Dit is begin van het eind. Onze pup wordt mijn derde zoon, met vier voeten en een staart. Nou en? Had je wat? En hoezo, raar om geboortekaartjes te versturen omdat je pup geboren is? We hebben het hier wel over een Van de Echtinger Grift. Zo’n naam vraagt om handgeschept papier. Op z’n minst.
Reageer op dit artikel
dacht bij je begin ohh daar heb je er weer zo een die dat gevoel niet snapt, maar na het lezen van je verhaal ben ik om pff gelukkig maar wens jullie veel plezier met jullie reu als die geboren word, laat ons het vervolg weten aub..
liefs karin
20 februari, 2010
Mooi verhaal, Sabine. En zo’n puppy is natuurlijk heel lief, maar laat jij je altijd overvleugelen door je mannen?
24 februari, 2010
Wow,....ik speel ook wel eens met de gedachte,
Maar dan zie ik veel beren op de weg. Onder andere mijn schuwe kat koetje boe. Jaag ik haar dan niet het huis uit. Beertje, mijn dikke rooie zal het worst zijn denk ik. Zij is geen bangerd. En ja, de vakanties, hoe doe je dat? Ik ben er van overtuigd dat jullie het allemaal heel goed doordacht hebben en wens jullie een dijk van een derde zoon. Liefs van je tante Aja.
25 februari, 2010
Zodra hij dr is,,, VOLOP GENIETEN !!!!
en niets is te dol, zolang je alles maar vanuit je gevoel doet.
Geef die pup straks een dikke knuffel van mij.
25 februari, 2010
een pup nemen is een persoonlijke keuze,ikzelf ben nu 3 weken baas van een asylhond en ik hoop dat mensen daar meer aan willen denken.het voordeel is je weet of het klikt met jou en de hond en je krijgt eerlijke voorlichting.veel plezier met de pup en denk aan je schoenen
26 februari, 2010
Ik wil ook waf.
08 maart, 2010
Hai Sabine,
het was moeilijk om bij je verhaal te komen.
Eerst moest ik meedoen met een prijsvraag en toen werd ik doorgelinkt naar jou.
de prijsvraag over het toneelstuk van Anne Frank.
Beetje vreemd.
Maar… er leiden vele wegen naar Rome, dus ik heb je gevonden.
En je verhaal!
Nou maar hopen, dat de twee ouders elkaar zien zitten.
Want dat lijkt me toch een eerste vereiste!
Heerlijk, de pup!
Ik hoop ook een geboortekaartje te krijgen!
Dagdag! Dikke kus van Marlou
12 maart, 2010
Vr, 12-03-2010, 20:43.
Dag Sabine!
1. Nooit meer in een leeg huis thuis komen…
2. Een onwelriekende scheet heeft vanaf nu een duidelyk aanwysbare dader…
3. Eindelyk een wezen dat echt luistert; en ook nog aanhankelyk en volgzaam is…
4. Ouders gaan zich er jonger by voelen, en door de vertedering nog meer van elkaar houden.
Ziehier een aantal voordelen van een jonge hond in huis.
Veel plezier en geluk met jullie nieuwe huisgenoot.
Henry Kloostra.
12 maart, 2010
Leuk stukje. Ik mis mijn hond nog elke dag.
14 maart, 2010
Beste Sabine,
Krijgen jullie ook een hond uit dat nest?
Wij hopen ook een lieve reu te kunnen verwelkomen!
Groetjes Tessa
08 mei, 2010
Dag Sabine, wanneer is je hond er?
Wel heel JAMMER dat je geen asielhond overwogen hebt. ! Er zijn zulke schrijnende gevallen bij…
En het is zo dankbaar ze een goed tehuis te geven.
Je hecht er net zoveel aan als een PUP hoor!
En met wat “lessen” erbij voor de omgang , is het goed te doen. De mijne was anderhalf jaar, een groenendaeler, ik liet hem inslapen na 14 jaar, vanwege darmkanker. Nu bloeit hij als een rode roos , onderaan zijn zelfgekozen aardeplek, bij de rozenstruik. Zijn foto hangt nog overal. Alice.
23 juli, 2010
Hallo Sabine
Op zoek naar Bonus Sismo kwam ik bij jou verhaal terecht. Wat een gelijkenis. Ik snapte ook nooit wat van mensen met honden, wat een gedoe! En nu zijn we dus zelf in af(ver)wachting van een hondje. Ik heb het hondenvirus al helemaal te pakken en probeer overal mijn “hondinformatie” vandaan te halen. Wij zijn bij Herah geweest wat een prachtige hond -liefde op het eerste gezicht- We zouden ook dolgraag een pup van haar en Bonus willen. Een teefje, wij zijn namelijk met drie vrouwen thuis en al is mijn man dominant drie vrouwen hebben toch de overhand. Nu is het afwachten, we staan derde voor een teefje. Dus duimen maar dat er drie teefjes bij de verwachte acht puppies zitten. Als dat zo is dan worden onze honden broer en zus en wie weet treffen wij elkaar nog eens. Angelique
26 juli, 2010