Vorige keer vertelde ik al: in sommige winkels moet ik niet te vaak komen. Niet
omdat ik een shopaholic ben of anderszins verslaafd, maar gewoon omdat ik dol
ben op kamperen, mooi gereedschap, reizen, huizen en koken.
En boeken daarover, want ik hou van boeken. Van letters. Van letters die woorden
en beelden vormen. Die op hun beurt dan weer in mijn hoofd groeien tot full colour
beelden. Het is toch een wonder dat een paar van die kleine zwarte tekentjes op
een blad papier je in een ander land kunnen brengen.
Je dingen kunnen laten doen zonder dat je feitelijk beweegt. Je allerlei mensen
kunnen laten ontmoeten, bestaand en niet-bestaand. Maar dit even terzijde, want
ik zou vertellen over het laatste kookboek dat ik kocht.
Het heet ‘Rest Best, culinaire kunstjes met restjes en kliekjes’. Kliekjes klinkt
u misschien een beetje armoedig in de oren, maar de oorspronkelijke titel is ‘Das
Nichts Wegwerfen Kochbuch’. En dat was wat mij onmiddellijk aansprak. Ik heb namelijk
een enorme hekel aan het weggooien van eten.
Opgegroeid in de jaren vijftig zal er wel mee te maken hebben. In een huis waar
nog geen ijskast stond. Tegen de tijd dat ik zelf begon te koken had ik bovendien
niet veel geld. Ik leerde dus zuinig koken. Maar wel lekker. Geen Haute Cuisine,
maar de Italiaanse en Franse familiekeuken. Seizoensproducten. Kruiden. Creatief
met vlees en vis. En niks weggooien.
Dit was dus een kookboek naar mijn hart. Ik heb er de afgelopen weken veel uit
gekookt. Allemaal lekker. En snel klaar, daar hou ik ook van. Er was alleen een
ding dat ik me niet gerealiseerd had toen ik het kocht: ik heb eigenlijk nooit
restjes. Ik kook al zo lang voor twee personen dat ik precies weet hoeveel spaghetti,
aardappelen, rijst ik nodig heb. Brood vriezen we in. Ik heb dus nooit ‘overgebleven
rundertartaar’, want ik koop er gewoon maar twee. Of ‘overgebleven sushi’. Of
‘oudbakken croissants’. Er was dus maar een oplossing: ik moest zo nu en dan een
restje of een kliekje creëren.
Dus kook ik nu regelmatig opgewekt veel te veel aardappelen of pasta. Zit er
niet meer mee als er drie tartaartjes in de verpakking zitten of als de pizza
niet in een keer opgaat. Ik maak heerlijke aardappelsla, een pizza van spaghetti
en een heerlijk voorafje of borrelhapje van een stuk overgebleven pizza.
En er staan gelukkig ook een heleboel recepten in waar je geen restjes voor nodig
hebt. Mij geeft het weer een tijdje kookinspiratie, deze recepten. En dat heb
je nodig als je iedere dag in de keuken staat. Dus, medekooksters (en kokers natuurlijk)
van vitaal.nl: gun jezelf zo nu en dan een kookboek. Kringloopwinkel of ramsj.
Met of zonder restjes. Gewoon om jezelf blij te maken.
Reageer op dit artikel