De afgelopen zes jaar schreef Gerrie Jonker artikelen voor Vrouwen van Nu. Dat deed ze ‘er bij’. In het dagelijks leven is ze muziekdocent en speelt ze in een verschillende orkesten. De andere kant van een veelzijdige ‘vrouw van nu’.

Als je de Sardana hebt gedanst op een zonovergoten plein in Catalonië, ben je meteen verkocht aan de opzwepende muziek die door een Cobla-orkest gespeeld wordt. Dat overkwam ruim vijfentwintig jaar geleden ook klarinettist Rolf van Krefeld. Hij schafte de benodigde instrumenten aan met het idee om samen met bevriende musici in Nederland een Cobla op te richten. In 1988 had hij de gewenste elf mensen bij elkaar en maakten zij een tournee door Catalonië om zich als Cobla la Principal d‘Amsterdam te presenteren.

Aanstekelijke werken
Sindsdien gaat het Cobla-orkest iedere twee jaar op tournee door Spaans en Frans Catalonië. Traditiegetrouw speelt een Cobla de Sardana, een eeuwenoude kringdans die  kenmerkend is voor Catalonië, maar ook in de iets noordelijker gelegen Franse stadjes gespeeld en bekend is. De Amsterdamse Cobla doet meer en zet projecten op touw met herschreven oude dansmuziek en nieuw gecomponeerde, aanstekelijke werken, al dan niet in samenwerking met prominente solisten. Steeds met een focus op de landen aan de Middellandse Zee en vanuit een fascinatie voor de huidige, cultureel zo diverse samenleving.

Sneller ritme
Gerrie: “Het is iedere keer weer de moeite waard om die lange reis naar Spanje te maken. Als je dan die mensen de Sardana ziet dansen, eerst ingetogen bij de melancholische muziek, dan meer opgewekt door het snellere ritme. Allemaal in een kring, men houdt elkaar bij de hand vast, de tassen met spullen, soms ook gewoon met boodschappen, worden in het midden van de kring gezet. Zo geweldig om te zien dat meer mensen gegrepen worden door de muziek, net zoals mij dat jaren geleden overkwam.”

Naast het spelen op pleintjes geeft Cobla la Principal d‘Amsterdam ook besloten concerten. “In Catalonië gaven we dit jaar een herdenkingsconcert ter gelegenheid van de tachtigste geboortedag van Anne Frank, ook heel beroemd in Spanje. We waren speciaal hiervoor uitgenodigd omdat wij uit Amsterdam komen en Catalaanse muziek spelen. We speelden in de Eglésia Parroquial in Sant Andreu de Llavaneres muziek van Catalaanse en Nederlandse componisten, onder andere Caliope Tsoupaki, Dick van der Harst en Oliver Boekhoorn.“

Onmisbare flabiol
Zes jaar geleden kwam Gerrie bij het orkest. “De intro wordt gespeeld door de flabiol en omdat er in ons orkest maar één musicus was die flabiol speelde, werd ik als tweede speler gevraagd. Ellen uit het orkest kende mij van het conservatorium en wist dat ik fagot en blokfluit speel. De flabiol is ook een blaasinstrument en onmisbaar voor een Cobla omdat de Sardana met een intro van deze fluit begint. Het enige verschil met een blokfluit is dat je de flabiol met één hand vasthoudt en bespeelt. Dat was even wennen omdat de flabiol best wel zwaar is -  het blok is van lood - en je de techniek voor één hand onder de knie moet krijgen. Verder wordt de sardana begeleid door een klein trommeltje, een tambori,  die boven de linker elleboog wordt gehouden en met de rechterhand wordt bespeeld.”

Open armen
In de tijd van dictator Generaal Franco werd de Catalaanse taal onderdrukt en was het verboden om de Sardana te dansen, al bleven enkele Cobla’s wel actief. Toen Franco in 1975 overleed bloeide de sardana op als nooit tevoren en toen Cobla la Principal d‘Amsterdam jaren later in Catalonië kwam, werd zij met open armen ontvangen. De Catalanen waarderen het dat Cobla hun eeuwenoude muziek speelt. Daarom werd  Cobla la Principal d ‘Amsterdam in 2007 onderscheiden met het Creu de Sant Jordi. Deze hoge onderscheiding is het Catalaanse equivalent van de Orde van de Nederlandse Leeuw.

In Nederland wordt de Cobla ook gevraagd voor bijzondere gelegenheden. Op 27 mei werd het nieuwste boek van Carlos Ruiz Zafón Het spel van de engel in Den Haag gelanceerd.
Cobla la Principal d‘Amsterdam speelde tijdens de druk bezochte avond Catalaanse muziek die goed aansloot bij de sfeer van het verhaal: het turbulente Barcelona van de jaren twintig.

Repertoire
Gerrie is docent muziek. “Mijn hoofdvakken op het conservatorium waren blokfluit en fagot, met piano als bijvak. Naast les geven, speel ik fagot in onder andere een begeleidingsorkest. Die combinatie vind ik erg belangrijk omdat je daardoor gevoed wordt en iets door kan geven. Het repertoire van het Nieuw Philharmonisch Orkest omvat bekende koorwerken, maar ook opera’s, operettes en musicals. Cobla la Principal is vooral heel leuk om erbij te doen omdat het zo ’n bijzonder orkest is met niet gangbare instrumenten. En zo denken alle leden van Cobla erover. Wij zijn allemaal beroepsmusici maar zouden het spelen in Cobla la Principal niet willen missen.”

Meer informatie

• www.cobla-amsterdam.nl